معرفی همایش

صفحه اصلی > معرفی همایش

موعود گرایی و منجی گرایی، اندیشه ی تغییرخواهانه ای است که نوید دگرگونی در جهان زوال یافته و نامطلوب موجود را می دهد.
گرچه موعود گرایی را تماما نمی توان اندیشه ی دینی تلقی کرد اما منجی گرایی، عموما توسط ادیان به منزله ی اعتقاد به یوتوپیا، سرزمین ناکجا آباد، غایت انگار و آخر زمانی است.
موعود گرا، فرجام جهان را پس از بروز علائم دهشتناک و مهیب، به سمت جهانی موزون، عادلانه و قدسی، می داند. موعودگرا، آینده ی زرین و روشنی برای پایان تاریخ ترسیم می کند و
  معتقد است پس از یک فاجعه ی همگانی و آن گاه که زندگی روزانه مملو از نا امنی ، شرارت، کاستی و  سیاهی گشت، منجی خواهد آمد و جهانی نو و سرشار از  خرمی، رفاه ، امنیت و هماهنگی قدسی میان آسمان و زمین، ایجاد خواهد شد.اندیشمندان فلسفه تاریخ بر این باورند که تاریخ مجموعه ای از حوادث گسسته، جدا از هم و بی ارتباط با یکدیگر نیست.
آنها معتقدند که هیچ رویداد تاریخی را نمی توان همچون جزیره ای دور افتاده و متروک در اقیانوسی وسیع و بیکران دانست، بلکه وحدت و پیوستگی زاده هدف تاریخ است.
بنابر این نظریه می‌توان دریافت که تاریخ، سیر واحدی است که در طول زمان استمرار دارد و همه رخدادها و اجزای آن در راستای هدف و غایتی نهایی پیش می روند. اتفاقات عبرت گونه ای که در سیر تطورات تاریخی رخ می دهد، بشریت را برای تحقق بخشیدن و دستیابی به این هدف و غایت آماده می سازند.
بر این اساس تاریخ از نقطه ای آغاز می گردد که مردم خود را گرفتار ظلم و فساد و تبعیض و ناامنی می بینند، و به سوی نقطه ای پیش می روند که از امنیت، عدالت و نظم برخوردار گردند.
بر این اساس جامعه انسانی در حرکت تکاملی خویش ،اهداف و غایاتی دارد، که جامع همه آنها تامین سعادت فردی و اجتماعی انسان است.
در همین راستا، ادیان الهی و اندیشه های بشری، آینده جامعه انسانی را با مساله منجی گرایی و منجی پژوهی گره می‌زنند و كاوش علمی و نظام مند آینده با رویکرد منجی پژوهی و منجی شناسی را، به عنوان یكی از آموزه‌های حیاتی و بنیادین خویش بر می شمرند. کاوش نظام مند ادیان درباره آینده انسان، با توجه
 به نگرش جهان بینانه نسبت به عالم هستی، و چگونگی روایت نهایت تاریخ ، راهبرد اساسی دین برای انسانها است.
این نگرش حرکتی جدید و منتظرانه در جهت حیات معقول، و آرمانی انسانی است.
از این رو می توان گفت که منجی پژوهی، رویكرد نوین نظریه‌پردازی دینی در عرصه نجات‌گرایی، حقیقت‌گرایی، اصلاح‌گری، جهان‌گرایی و
است.
منجی ‌پژوهی، شناخت طرح كلان الهی برای آینده بشریت و چگونگی قرار گرفتن در مدار مشیت او برای رسیدن به جامعه آرمانی است.
این آموزه اندیشه‌ای معطوف به آینده است كه براساس برنامه الهی، حركت تاریخ به سوی آن برگشت ناپذیر و وعده داده شده است.بر اساس این بینش و نگرش دینی می توان گفت که آینده، پایدارترین آموزه‌ای است كه مورد توجّه ادیان الهی ـ به خصوص اسلام ـ است.